સમજની બહાર આજે શબ્દો શોધી રહી છું,
લખવા માટે એક વિષય વિચારી રહી છું.
દોષો હું મારા જ કેમ છુપાડી રહી છું,
ને અકળામણનું કારણ બીજા પર ઢોળી રહી છું.
માનસિક ધમાલોથી ભાગી રહી છું,
ને પરિસ્થિતિ ને અપનાવતા કેમ ડરી રહી છું.
જાણું છું અપેક્ષાના કારણે જ દુ:ખી થઈ રહી છું,
વધુ નહી પણ પ્રશંસાના બે શબ્દ માંગી રહી છું.
રોજ બરોજ નવા બહાના શોધી રહી છું,
બીજાને નહી બસ હવે ખુદને સમજવાની કોશિશ કરી રહી છું.
The Audio Version of ‘પ્રશંસાના બે શબ્દ’
સ્વભાવ થી હું શાંત નથી,
છતાં કયારેક ચૂપ થઈ જાઉં છું.
જ્યાં મજા ના આવતી હોય,
ત્યાંથી હું થોડી ખસી જાઉં છું.
હંમેશા ‘હા‘ પાડતી હતી,
પણ હવે ‘ના‘ પડતા શીખી ગઈ છું.
પારકી પંચાતમાં મજા નથી,
માટે જ ત્યાંથી ઊભી થઈ જાઉં છું.
લોકોની ચિંતા ખૂબ કરી,
મારી જિંદગી હવે મારી રીતે જીવી લઉં છું.
બીજા ભલે ઓળખે કે ના ઓળખે,
હું મને બરાબર સમજી જાઉં છું.
કોઈ કહે છે નફ્ફટ ને કોઈ કહે છે નટખટ,
એનાથી હવે હું પર થતી જાઉં છું.
The Audio Version of ‘સમજ’
ઠંડીની શોધ કેમ ખરે છે માનવ.
રડાવીને સારા જ સ્નેહીઓને,
હસવાની અપેક્ષા શાને રાખે છે તુ માનવ.
દુભાવીને દિલ પ્રિયજનો નાં,
ખુશી ની આશા સાવ ખોટી છે માનવ.
આંસૂ લૂછવા કંઈ અઘરા નથી,
થોડી હૂંફ આપીને તો જો માનવ.
લઈ લઈને બધું બેઠા છીએ,
મુઠ્ઠી ખોલી થોડુ આપી દે હવે માનવ.
દિલ જીતવા કંઈ અઘરા નથી,
પ્રેમ ના બે શબ્દ બોલી દે હવે તું માનવ.
હારીને એકવાર હસીલે,
જીતાડવાની ખુશી કંઈ અલગ જ હોઈ છે માનવ.
The Audio Version of ‘માનવ’
દિવસો જ્યારે મજાના હોય સૌને ગમતા જાય,
કંઈક અણબનાવ બનતા દિલને અકળાવી જાય.
પોતાના જ્યારે ચાંપકો આપી જાય,
વિશ્વાસ કોના પર કરવો? એ જ વાત મનમાં ઘર કરી જાય.
ચિંતા આપણી જ વ્યક્તિની થાય ને રાતોની ઊંઘ ઉડાડી જાય,
મજબૂત વ્યક્તિ ને પણ અંદરથી ખોખલું કરી જાય.
કડવી વાતો એની દિલના ટુકડા કરી જાય,
કેમ આવું થાય છે એમાં મન ડૂબતુ જાય.
ને વળી હસતા-રમતા દિલ ખુશીથી ઝૂમી જાય,
અચાનક નવી સવાર નવી આશાઓ જગાવી જાય.
જીવનની આ જ સચ્ચાઈ છે એવું કંઈક સમજાવી જાય,
કર્મની કથની સૌને દર્પણ જરૂરથી બતાવી જાય.
The Audio Version of ‘કર્મની કથની’
એવું નથી કે તારી લાગણી ને સમજતી નથી,
પણ વાત હવે કંઈ મારા હાથમાં રહી નથી.
ઠપકા મારા કદાચ તને હવે ગમતા નથી,
પણ એની પાછળનો પ્રેમ કેમ તને દેખાયો નથી.
એવું નથી કે સપના સૌના પૂરા થતા નથી,
પણ કોઈને દુખી કરીને એને જીવાતા નથી.
ખુશી તને આપવામાં કોઈ કસર બાકી નથી,
છતાં મારા પ્રેમને સમજવામાં તે થોડી સમજણ રાખી નથી.
બોલવાનું મારું તને હવે ગમતુ નથી,
ને તુ રડી જાય તો મારું પણ મન શાંત રહેતુ નથી.
કેટલીય મહેનત કરી પણ લાગણી મારી દેખાતી નથી,
શું કરુ, તુ જ કહે હવે મારામાં કોઈ હિંમત બાકી નથી.
The Audio Version of ‘હિંમત બાકી નથી’
પ્રફુલ્લિત તારો ચહેરો રોજ જોઈ,
હસતા આમ જ તો હું શીખી.
પોઝીટીવ તમારી વાતોથી સાચે જ,
મનને ખુશ રાખતા હું શીખી.
તકલીફોમાં હંમેશા પ્રસન્ન જોઈ,
મજબૂત રહેતા તો હું શીખી.
લોકડાઉનમાં ભૂલ્યા વગરનો રોજનો તારા એક ફોન કોલથી,
પ્રેમની સાચી ભાષા હું શીખી.
કદીએ ના કરી કોઈપણ ફરિયાદ,
આમ જ તો સહનશીલતા હું શીખી.
પરિસ્થિતિ કેટલી પણ અઘરી કેમ ના હોય,
સ્વીકારતા આમ જ તમારી પાસે હું શીખી.
આ ઉંમરે પણ સ્ફૂર્તિ જોઈ તમારી,
શરીર અને આત્માનું ધ્યાન રાખતાં હું શીખી.
તમારા પ્યાર અને દુલાર જોઈ,
લાગણીઓની કદર કરતા હું શીખી.
પૂજ્ય મમ્મી પપ્પા,
આવા સમયમાં પણ તમને સ્વસ્થ જોઈને,
જીવનની દરેક પળોને જીવતા હું આજે શીખી.
The Audio Version of ‘લાગણીની કદર’
આવું બધાં કેમ માને છે હું જ હોંશિયાર,
કોઈપણ વાત કરતાં હોય તો સમજે હું હોંશિયાર!
સલાહ અને સૂચનો ખૂબ સાંભળ્યા છે મેં,
આમ જ નથી બન્યો રખડવામાં હું હોંશિયાર!
વાત કરવાની કળા હતી કંઈ ગજબની કે,
ખબર જ નહીં પડી કે બની ગયો લપસવામાં હું હોંશિયાર!
શબ્દો સાથે કંઈ ગજબનો નાતો છે,
ના બોલાયેલા શબ્દોને વળી સમજવામાં હું હોંશિયાર!
જેને માનું સર્વસ્વ છતાં પણ લાગે હું જ સારો,
જુઓને,માટે જ આંખ આડા કાન કરવામાં હું હોંશિયાર!!
The Audio Version of ‘હું જ હોંશિયાર!’
મિત્ર ઘણાં મળે તારા જેવા ક્યાં મળે?
ના રાત જુએ ના દિન, મદદ કરવા તતપર ક્યાં કોઈ મળે?
ગુસસાને હંમેશા છુપાવી હસતા લોકો ક્યાં મળે?
ના ગમતી વાતો પણ સાંભળીને ચૂપ રહેનાર ક્યાં મળે?
તારી મૂંઝવણ મારી મૂંઝવણ એમ સમજનારા ક્યાં મળે?
દૂર બેઠા હોય પણ હંમેશા સાથે રહેતા સરળ લોકો ક્યાં મળે?
વચન આપીને અંત સુધી મિત્રતા નિભાવનાર ક્યાં મળે?
મગજને શાંત રાખી નવું માર્ગદર્શન આપનાર ક્યાં મળે?
તુ આગળ વધે ને તારુ એક નામ થાય એવું કરનાર કયાં મળે?
અપેક્ષા વગર માંગણી પૂરી કરનાર કયાં મળે?
કૃષ્ણ સુદામા જેવી મિત્રતા આજે ક્યાં જોવા મળે?
અભિમાનથી કહી શકુ,
આ બધું મને તારી મિત્રતામાં હંમેશા જોવા મળે.
The Audio Version of ‘આવો મિત્ર કયાં મળે?’
તમે હ્રદયના ઊંડાણમાં વસ્યા છો એવા કે,
યાદોનાં સ્પર્શથી અશ્રુઓ છલકાઈ છે.
પુષ્પની મહેંક જેવી આત્મીય વાતો,
ન સંભળાતા મન કરમાઈ છે.
પ્રેમથી ભરેલા છો એવા કે,
બસ એમાં જ આળટોવાનું મન થાય છે.
ગુણોના ભંડાર છો એવા કે,
અવગુણો અમારા શરમાઈ છે.
લાગણી તમારી અમો સર્વ પર,
હ્રદયને સ્પર્શી જાય છે.
રણકતો અવાજ અને હાસ્ય તમારુ ,
મનને પ્રોત્સાહિત કરી જાય છે.
જીવનની દરેક ખુશી અમને આપનારા,
તમારા પર જીવન નિછાવર કરવાનું મન થાય છે.
The Audio Version of ‘પ્રેમની વ્યાખ્યા’
હું મને જ ભૂલી જાઉં છું.
તારી દરેક ખુશી માટે,
થોડી ગાંડીઘેલી થઈ જાઉં છું.
તારા નાના કોમળ હાથો માં,
મારું જીવન જીવી જાઉં છું.
બાળપણની વાતો તારી,
યાદોમાં વસાવતી જાઉં છું.
ઊંઘના આવે ક્યારેક,
વળગીને તને સૂઈ જાઉં છું.
ઢપકો ક્યારેક તને આપું તો,
એકલામાં ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી જાઉં છું.
સપનાઓ જ્યારે તૂટે મારા,
તને જોઈ હિમંતથી ઊભી થઈ જાઉં છું.
કરું છું એટલો પ્રેમ તને કે,
હું ખુદને ભૂલી જાઉં છું.
The Audio Version of ‘હું ખુદને ભૂલી જાઉં છું’
