તમારાથી દૂર જતા રડી પડી,
જાણે કેટલીય લાગણીયો ઉભરાઇ પડી.
ધ્યાન એટલું રાખ્યું મારુ,
તમારા પ્રેમ ની સામે હું ઝાંખી પડી.
સમય આપી જીત્યું મન મારું,
મારા સંસ્કારોની મને ઝલક મળી.
કરી મને ગમતી દરેક પ્રવૃત્તિ સાથે મારી,
કલેજા ને સરસ મજાની ઠંડક મળી.
થઇ ગયા મોટા બાળકો મારા,
દિલ ને પાકી આજે સમજ પડી.
જે આપીએ પાછું ચોક્કસ થી મળે,
એ વાત એકદમ સાચી પડી.
આભાર તમારો તમારા કારણે,
આજે હું એક સફળ ‘મા’ ને મળી.
દરેક પ્રશ્નનો જવાબ હોવો શું જરૂરી છે?
શાંત વાતાવરણને છંછેડવું શું જરૂરી છે?
રોજ મળ્યા પછી દૂરી શું જરૂરી છે?
ન ગમતી વાતોના ખુલાસા શું જરૂરી છે?
મન ભરાયેલું હોય તો રડવું શું જરૂરી છે?
અઘરૂં તો છે પણ હંમેશા જતુ કરવું શું જરૂરી છે?
કોઈનું જૂઠાણું સહન કરવું શું જરૂરી છે?
સંબંધો ટકાવી રાખવા શું જરૂરી છે?
દિલ દુ:ખે તો એને કહી દેવું શું જરૂરી છે?
વીતેલા દિવસો તારી સાથેની યાદોથી ભરેલા છે,
થોડું જતું કરીને અને થોડું અપનાવીને આગળ વધ્યાં.
સ્વભાવ બંનેના એકદમ અલગ હોવા છતાં,
સમજીને અને સમજાવીને આગળ વધ્યાં.
સપનાઓ બંનેના અલગ હતા,
પણ સાથે મળીને પૂરા કરી આગળ વધ્યા.
દુનિયા તો કંઈ પણ બોલે એની પરવા કર્યા વગર,
અતૂટ વિશ્વાસ રાખી આગળ વધ્યા.
ઝઘડા તો અવાર નવાર થયા કરે,
પણ માનીને અને મનાવીને આગળ વધ્યા.
નવા પરણેલા દંપતીની જેમ,
આજે પણ હાથમાં હાથ રાખી આગળ વધ્યા.
તું થોડો ગુસ્સાવાળો અને હું થોડી જિદ્દી ,
છતા દરેક ભૂલોને ભૂલીને આગળ વધ્યા .
આ જનમ જ નહી દરેક જન્મમાં મને તું મળે,
એવી પ્રાર્થના સાથે આગળ વધ્યા.
હસતા રમતા દિવસો અને મહિનાઓ જ નહીં,
પચ્ચીસ વરસ એકમેકમાં ભળીને આગળ વધ્યા.
પ્રેમની ડોર ઘણી મજબૂત છે આપણી,
બસ હંમેશા આમ જ સાથ આપી આગળ વધીએ.
