Notice: Function wp_maybe_inline_styles was called incorrectly. Unable to read the "path" key with value "https://nikkinikavita.com/wp-content/plugins/jetpack/_inc/build/subscriptions/subscriptions.min.css" for stylesheet "jetpack-subscriptions". Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 7.0.0.) in /home/nikkevci/nikkinikavita.com/wp-includes/functions.php on line 6170

મારા દિલનો નવો ધબકાર

દીકરીની દીકરી ઘરે આવી, સુખથી ભરેલો સાગર લાવી.
નાનકડા સ્પર્શમાં પ્રેમ એવો, દિલમાં નવી હલચલ આવી.

નાની નાની આંખોમાં સ્વપ્નો, ચમકે ચાંદની રાત આવી.
જોઉં જ્યારે જ્યારે એને, જૂની કેટલીય યાદો લાવી.

નાના-નાનીના હૃદયમાં આજે, લાગણીઓનો ઉમંગ વરસાદ લાવી.
એક નાનકડા સ્પર્શથી, મજાની એક મોજ આવી.

હાથમાં ઝુલાવું ત્યારે લાગે, પ્રીતનું બાળપણ પાછી લાવી.
એના સ્મિતમાં જણે, જીવનની દરેક ખુશી મારે ખોળે આવી.

શબ્દો ઓછા પડે છે આજે, લાગણીઓની જાણે લહેરો આવી.
દીકરીની દીકરી આવ્યા જ, મારા દિલમાં નવો ધબકાર લાવી.

અનમોલ ખુશી એવી થઈ કે, જીવવા માટે વધુ ઉમંગ લાવી.
ભગવાનનો આ આશીર્વાદ,પરિવારમાં લક્ષ્મી રૂપે આવી.

મારા દિલનો નવો ધબકાર – Audio Version
Share this:

શબ્દો શોધતું મન

આજે શબ્દો મળતા જ નથી,
કવિતા લખવા દિલ બેઠું છે,
પણ કાગળ ખાલી જ રહી જાય છે..

દિવસો પસાર થાય છે શાંતિમાં,
જાણે બધું ધીમી ધીમીગતિ પર ચાલે છે,
ને મન વ્યાકુળ થતું જાય છે..

દિલમાં ઘણું કહેવા માટે છે,
પણ શબ્દો રસ્તો જ શોધતા નથી,
આ મૂંઝવણ કેમ આમ વધતી જાય છે..

હાસ્ય છે કે દુઃખ છે,
કે બસ શાંતિ જ છે,
સમજાતું નથી આ શું લાગણી આવતી જાય છે..

કદાચ આ પણ એક પળ છે જીવનની,
જ્યાં કેટલીય લાગણીઓ છે,
પણ કવિતા લખવા માટે શબ્દો મન શોધતુ જાય છે.

શબ્દો શોધતું મન – Audio Version
Share this:

કાલની ચિંતા કેમ?

સમય થોડો અઘરો છે,
તોફાને દુનિયા ચડી છે..

મનના ખૂણે ભય ભર્યો છે,
ને વિચારો અંધારામાં ફરે છે..

કોઈ ઘર છોડીને ભાગે છે,
કોઈના આંખમાં આંસુ લાવે છે..

સમાચારના દરેક શબ્દથી,
લોકોના દિલનો ધબકાર વધે છે..

પણ વિચારીએ થોડું શાંત થઈને,
શા માટે આટલું ડરવું છે?

મૃત્યુ તો એક દિવસ આવવાનું જ,
એનાથી શાના માટે ગભરાવવું છે?

કાલે શું થશે? કોને ખબર છે?
ચિંતા શા માટે એની કરવી છે?

કરી લો બસ નક્કી,
જિંદગી જેટલી બાકી છે,
દિલ ખોલીને ખુશીથી જીવવી છે.

કાલની ચિંતા કેમ? – Audio Version
Share this:

ક્યારે થોડી ડરી જાઉં છું

સવારની પહેલી કિરણ મને ખૂબ વહાલી લાગે,
પણ રાતના અંધકારથી ડરી જાઉં છું..

સૂર્યના કિરણોનો તેજ મને ખૂબ ગમે,
પણ તાપની ગરમીથી ડરી જાઉં છું..

ફૂલોની કોમળતા મને ખૂબ વહાલી લાગે,
પણ કાંટાથી ડરી જાઉં છું..

ખુલ્લા દિલથી હસવું મને ખૂબ ગમે,
છતાં ક્યારેક રૂદનથી ડરી જાઉં છું..

સુખી રહેવું સૌને ગમે,
પણ થોડા દુઃખથી કેમ ડરી જાઉં છું..

તારી સાથે વિતાવેલી પળો મને ખૂબ ગમે,
પણ તારાથી દૂર થવાના ડરથી હલી જાઉં છું..

દોસ્ત, તને મારી યાદ તો આવશે ને?
એ પ્રશ્ન વિચારતા પણ રડી જાઉં છું

P.S. I wrote this poem 15 years ago for a friend who was moving from Antwerp to Dubai.

ક્યારે થોડી ડરી જાઉં છું – Audio Version

Share this:

Notice: Function wp_maybe_inline_styles was called incorrectly. Unable to read the "path" key with value "https://nikkinikavita.com/wp-content/plugins/jetpack/_inc/build/subscriptions/subscriptions.min.css" for stylesheet "jetpack-subscriptions". Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 7.0.0.) in /home/nikkevci/nikkinikavita.com/wp-includes/functions.php on line 6170