સવારે સૂરજ ઉગે ને,
શ્વાસોશ્વાસ ચાલતા હોય,
એ માટે ‘આભાર’ કહીએ,
તો જીવન ખુશાલ બની જાય …
જે મળ્યું છે યાદ કરીએ,
ફરિયાદ ભૂલી જઈએ,
કૃતજ્ઞ દિલથી જીવીએ,
તો દુઃખ પણ હળવું લાગી જાય …
આભાર જો દરેકનું માની લઈએ,
તો મન શાંતિથી ભરાઈ જાય …
સંતોષની મીઠી સુગંધ,
જીવનમાં છવાઈ જાય …
‘આભાર’ શીખવે,
જે છે પૂરું છે …
એ ભાવથી જીવીએ,
તો જીવન વધુ સુંદર બની જાય …
સાચું કહું દોસ્ત,
માનવું હોય તો માની લે,
બસ આભાર કહીએ તો,
કેટલાય સંબંધ ગાઢ બની જાય …
દીકરી ઘરે પાછી આવી, કેટલીએ ખુશીઓ લાવી,
મારા આંગણામાં ફરી આજે જૂની યાદો આવી.
થોડા મહિના માટે જ ભલે, પણ સપના જેવું લાગે,
મા – દીકરીની દિનચર્યા પહેલાની જેમ ફરી આવી.
સવારથી સાંજ સુધી વિચાર એક જ મનમાં,
એને શું ગમે, શું ખાવું, અહીં એ હવે આરામ કરવા આવી.
રસોઈમાં એની પસંદ, વાનગીમાં પ્રેમ ભર્યો,
દરેક પળમાં એ જ મુખ્ય, દરેક પળ એના માટે આવી.
કેમ પૂરી થશે હવે વાતો અમારી,
મારા દરેક સપનાને મારી સાથે જીવવા આવી.
બાળક લઈને આવશે ખુશી, આશીર્વાદનો ભંડાર,
અમ સૌને એક અનમોલ ઉપહાર આપવા આવી.
મા તરીકે હું આજે દુનિયા ઉપર છું, દીકરી મારી પાસે ,
ફરી એ જ જૂના દિવસો જાણે એ લઈને આવી.
નવા સપના આંખોમાં ચમકે છે,
નવી મંઝિલ મને બોલાવે છે.
ડર છોડીને બસ આગળ વધવું છે,
મારું શ્રેષ્ઠ સ્વરૂપ બસ મારે બનવું છે.
વિશ્વાસ છે દિલમાં હિંમત છે ખુદમાં,
મારે ખૂબ મહેનત કરવી છે .
જોયું છે જે મનમાં,કરીશ ચોક્કસથી પૂરું,
સપનાઓ સાચે મારા પૂરા કરવાની છું.
નવા પગલાં,નવી ઓળખ અને નવી ઉડાન,
દરરોજ ખુદની નવી ઓળખાણ આપવી છે.
જે વિચારું છું, એ બનશે હકીકત,
કારણ મારો વિશ્વાસ જ મારી તાકાત છે.
